Op avontuur in Coimbra

Hallo mensen! Ja ja, ik leef nog. Het is een maand geleden dat ik voor het laatst iets van me heb laten horen op mijn Portugal blogje, maarja, ik ben dan ook niet meer in Portugal. Toen ik thuis was gekomen was het meteen over met het mooie stress-vrije leven en mocht ik meteen weer hard aan de bak op zowel mijn werk als op school. Om deze reden had ik even niet zo veel tijd om de avonturen van mijn laatste week in de Algarve met jullie te delen. Maar, beter laat dan nooit zullen we maar zeggen. Zoals ik voorspelde schrijf ik dit verhaaltje inderdaad met heimwee vanaf mijn zolderkamertje in het (vooruit, niet zo heel erg) koude Nederland, boehoe.

Op donderdagochtend 2 april gingen Lotte en Mandy de huurauto ophalen en wachtte ik met smart tot ze bij ons appartement in Coimbra aan zouden komen. Eenmaal bij ons appartement was het tijd om de auto vol te proppen met onze spullen (en volproppen was het zeker met drie keer bagage voor drie maanden), en was het time to hit the road! We hadden een roadtrip playlist gemaakt en met de muziek hard aan en het gevoel alsof we de vrijheid tegemoet gingen vertrokken we uit het geliefde Coimbra, op weg naar onze eerste bestemming: Arifana. Na een hele leuke rit van vijf uur door Portugal kwamen we aan in dit prachtige surfers-oord. Als je goed naar bovenstaande foto kijkt zie je ze allemaal in het water liggen. Ik had nog nooit zoiets bijzonders gezien, vooral met deze achtergrond erbij!

We hebben even lekker op het strand gechillt, zijn uit eten geweest in een stadje in de buurt, en gingen toen lekker slapen in ons hostel. Deze panorama foto is trouwens speciaal voor mijn boy Oscar, de panorama fetisjist (love you).

De volgende dag vertrokken we naar Sagres. Sagres is een stadje dat zich in het uiterste puntje van Portugal bevind, ook wel het ‘eind van de wereld’ genoemd. Toen men vroeger niet wist dat er nog land achter de oceaan zat, dachten ze dat dit punt het eind van de wereld was. En dat snap je ook wel als je op de kaap staat, met de woeste zee aan drie kanten, niks te zien in de verte en de hoge rotswanden.

En wat waaide het daar hard zeg, nondeju! Was ik even blij dat ik m’n haar vast had want dat van Mandy en Lotte vloog alle kanten op. Hier sta ik trouwens heel stoer te doen op het randje van de klif, wat ik toch wel belachelijk eng vond want je zou maar naar beneden donderen.

De vissers in Sagres zijn het blijkbaar niet met mij eens want die staan gerust op het puntje van een rots om een visje te vangen.

Vervolgens reden we door naar Lagos, waar we eerst bij Ponte da Piedade gingen kijken. En wat was dat mooi! Lagos is een hele leuke badplaats met veel kroegjes, restaurantjes en mooie strandjes. Wij hebben ons dus prima vermaakt op ons avondje in Lagos.

De volgende dag vertrokken we naar Silves, waar een oud kasteel op een berg staat. Silves is een heel leuk oud stadje en daar hebben we dan ook de hele ochtend doorgebracht. Daarna reden we door naar Loule.

In de Algarve zie je veel terug van Arabische invloeden en zo dus ook bij deze supermarkt. Erg leuk om te zien! In Loule was verder niet heel veel te zien dus we hadden lekker rustig aan gedaan deze dag.

De volgende dag reden we naar Faro, en ons hostel daar had EEN KAT! Kijk nou wat een poepie! In Faro leverde we onze auto in, en wilde we een bottenkerk bezoeken in de stad. Deze was helaas dicht omdat het Pasen was. Muh! Daarna kwamen we er ook nog achter dat de treinmedewerkers aan het staken waren en wij dus niet met de trein naar Porto konden om onze vlucht te halen de volgende dag. Na veel zoeken hadden we gelukkig een busbedrijf gevonden die naar Porto reed. De volgende dag hebben we dus de hele dag in de bus gezeten, om vervolgens de volgende dag naar huis te vliegen.

En toen was ik al weer thuis! De drie maanden zijn voorbij gevlogen en ik heb echt een geweldige tijd gehad. Ik ben zo blij dat ik er voor heb gekozen naar het buitenland te gaan! Hoewel ik na deze drie maanden best er naar uit keek om naar huis te gaan, kom je er eenmaal thuis achter dat je eigenlijk niks hebt gemist. Maar toch vind ik het ook wel weer heel erg fijn om thuis te zijn, helemaal nu het lente begint te worden. Ik heb de winter gewoon overgeslagen en mag het dit jaar met twee keer lente doen, score!

Het schrijven op deze blog is me trouwens zo goed bevallen dat ik zit te twijfelen of ik er niet mee door moet gaan (maar dan over een ander onderwerp natuurlijk), maargoed, eerst afstuderen. Back to reality!

Het zit er op, mijn laatste weekend in Coimbra is een feit. Na drie maanden in deze mooie stad te hebben doorgebracht is het tijd om weer weg te gaan. Mijn koffertje heb ik vandaag al voor een groot deel ingepakt, en donderdagochtend trek ik voor de laatste keer de deur van mijn Portugeze appartementje achter mij dicht. Maar nog niet om naar huis te gaan, want eerst is het nog tijd voor een roadtrip naar de Algarve (jaja we nemen het er lekker van!). Maargoed, de laatste volle week in Coimbra was natuurlijk bestemd om nog allemaal leuke dingen te doen. Zo gingen Lotte en ik vorige week zaterdag naar een verjaardagsfeestje inclusief een strikje.

Ook gingen we naar Portugal dos Pequeninos in Coimbra. Dit is een soort van madurodam maar dan groter (als in, de gebouwtjes). En ze hadden zelfs een mini Universidade de Coimbra!

Ik vond het zelf vooral erg vermakelijk om mijn reuze lichaam door alle dwergendeurtjes te proppen.

We moesten natuurlijk ook nog een keer uit in Coimbra. Lotte kreeg een pinguïn in haar Kindersuprise ei en dat werd onze nieuwe drinkingbuddy.

Komende week moet ik op dinsdag een presentatie houden en ga ik dinsdag en woensdagavond met al mijn klasgenootjes uit eten. En dan zit het er echt op! Of nouja, na onze roadtrip dan. Ik ben zo aardig geweest om even een plaatje voor jullie te googlen van een bestemming in onze roadtrip:

Helemaal dikke prima lijkt mij zo! Het wordt ook nog eens rond de 25 graden volgende week dus ik denk dat onze roadtrip niet kan mislukken.

Dat was het dan! Mijn laatste blogberichtje vanuit Portugal. Over onze roadtrip komt natuurlijk een uitgebreid verslag, maar deze zal hoogstwaarschijnlijk geschreven worden op mijn Uitgeesterse zolderkamertje in het koude Nederland, terwijl ik een kopje thee drink en met heimwee terug kijk naar de foto’s van het zonnige Portugal. Dat betekent echter niet dat ik er niet naar uit kijk om naar huis te gaan, want ook dat is zeker het geval! Ik denk dat je dit wel een gemengd gevoel mag noemen. Maar voor nu geniet ik nog even van mijn laatste week in Portugal, tchau!

xxxxx

Afgelopen zaterdagochtend stond ik om 5 uur naast mijn bed, want Oscar landde om 9 uur in Lissabon! Mijn trein zou vertrekken om 06:45 en omdat ik bang was dat de taxi er lang over zou doen om mij op te komen halen, belde ik de centrale al om 05:45. Vervolgens stond ik om 05:50 al op het station (lekker typisch weer, wat dat betreft is er helemaal niks veranderd). Ik was mooi op tijd op het vliegveld en moest natuurlijk wel even een traantje (of 100) wegpinken toen mijn lieve vriendje door de schuifdeuren kwam. Op het vliegveld hebben we even iets gegeten en daarna was het tijd om verder te reizen met de trein, op naar Sintra!

Sintra is het best te omschrijven als een real life efteling/disneyland, en ja, dat is net zo mooi als het klinkt. Op ons eerste dagje in Sintra bezochten we de twee kastelen die boven op de berg staan: Het Moorse kasteel (de tweede foto) en Palacio de Pena (de eerste foto). En wat een uitzicht hadden we daar! Mocht je ooit in Lissabon zijn, dan moet je absoluut een uitstapje doen naar Sintra. Tenzij je hoogtevrees hebt, want zelfs ik was bang dat ik van de berg af zou waaien.

We sliepen die nacht in een heel leuk en gezellig hostel, alleen toen ik ’s ochtends de dekens recht wilde leggen kwam daar wel een hele onaangename verrassing uitgekropen..

HUILEN! We durfde ‘m allebei niet weg te halen dus de rest van de ochtend hebben we met dit monster op de kamer moeten chillen.

Na de ontmoeting met meneer de spin gingen we naar een wel hele bijzondere plek: Quinta da Regaleira. Een hele grote tuin met een nog hoger Efteling gehalte dan de kastelen. Als ik Wikipedia even als bron mag gebruiken is dit de tuin geweest van een hele rijke meneer die graag wilde laten zien hoe rijk hij was. Dit deed hij door een tuin te bouwen van vier hectare (!) vol met grotten en ondergrondse gangen. De grotten en gangen zijn niet verlicht en dus mag je als een echte Indiana Jones met je zaklampje op avontuur.

Het meest bijzondere van de tuin was toch wel dit: Omgekeerde torens. Torens die diep (100 meter, wat!) de grond in gaan, en verbonden zijn door ondergrondse gangen (en ja jongens, ik heb m’n fisheye ook weer eens uit de kast getrokken).

Hoe bizar! Doe mij ook maar deze in mijn tuin. Aan het eind van de middag gingen we terug naar Lissabon om daar ook nog een nachtje te blijven, en de volgende dag naar het Oceanarium te gaan.

Het Oceanarium in Lissabon is het op een na grootste aquarium in de wereld en ik was een zeer gelukkig meisje want ze hadden een echte heuze manta (en haaien met hele enge tanden en vissen van drie meter).

Op maandagavond keerde we terug naar Coimbra en daar hebben we het een stuk rustiger aan gedaan. Op dinsdag was het St. Patrick’s Day, en omdat mijn Ierse vrienden Iers zijn moest dat gevierd worden. Erg laat kon ik het helaas niet maken want ik moest naar stage de volgende dag. Hierboven een foto van mijn twee fantastische valentijnen.

Op donderdag was het tijd voor het typische Coimbriaanse rondje: Een bezoekje aan de botanische tuin en de universiteit. Het viel ons op dat er bij de universiteit biertappen werden neergezet. s’Avonds besloten we dus even een kijkje te nemen…

.. En daar was dus gewoon een soort van festival aan de gang! Kan gewoon in Coimbra!

De volgende dag waren we lekker brak en was het in de middag helaas al weer tijd om afscheid te nemen. Meh! Maar niet voor lang, want over twee en een halve week vlieg ik al weer terug! Aan de ene kant een fijn idee, aan de andere kant zou ik hier nog wel drie maanden willen blijven. De tijd vliegt!

xxxxx

Maandagavond, kwart over 11. In mijn eentje stond ik te wachten op het station, want mijn pap, mam, en broeder arriveerde deze avond in Coimbra! Nadat ik mee was gegaan met de taxi naar het hotel moest ik helaas al weer snel naar huis, want ik moest de volgende dag al weer vroeg op. De volgende dag kwam dat echter allemaal weer goed, want we pakten in de middag de trein naar het mooie Lissabon.

Ik ben mijn familie ook zeer dankbaar voor het meenemen van het mooie weer want sinds zij zijn gearriveerd is het elke dag zo’n beetje 25 graden geweest, dankjulliewel!

Op dinsdagmiddag kwamen we aan in Lissabon en checkten we in in ons bed & breakfast. Ons bed & breakfast was super mooi en heel gezellig maar het leukste vond ik toch wel de huiskat: Cherry. Cherry hield erg van knuffelen en ik liet me graag misbruiken als kattenmasseur.

Op woensdag ochtend liepen we ons hotel uit en stapte we in het welbekende gele Lissabonse trammetje. Met de raampjes open en de wind daar mijn haren reden we door alle kleine straatjes de berg op, om daar over heel Lissabon uit te kijken. Vooral ons pap de trein meneer vond te trammetjes helemaal te gek.

Hoi dit ben ik bij het Pentagon (volgens mij heet dit niet zo maar wel iets in die richting, vergeef me als ik het fout heb).

En dit is een heel mooi plein in Lissabon met Columbus op een paard en de oude stadspoort.

De volgende dag stapte we in de bus om een ander deel van Lissabon te bezoeken: Belém. Bekend van het bovenstaande torrentje van Belém, maar niet onbelangrijk: dit is het gebied waar dé pastel de nata voor het eerst is gecreëerd. In Belém zit Pasteis de Belém en zij zijn de enige op de hele wereld die het originele recept in handen hebben. Als pastel de nata lover moest ik dit wel uitproberen natuurlijk!

Er stond een heuse rij buiten bij de winkel, maar ik heb ze in handen gekregen, en goddelijk dat ze waren, nondeju! (Ondertussen heb ik mijn moeder ook besmet met de pastel de nata liefde)

De volgende dag waren we weer terug in Coimbra en bezochten we de oude universiteit, maar daar heb ik blijkbaar geen een foto van gemaakt (misschien maar goed ook, anders werd dit wel een héél lang verhaaltje). ’s Avonds gingen we eten bij The Rock Planet in een echte Lissabonse tram!

Gezellig een biertje drinken met papsie.

De volgende dag, zaterdag, brachten we een bezoekje aan het strand in Figueira da Foz!

Zondag was alweer de laatste dag dat iedereen er was, en bezochten we twee tuinen. s’ Avonds gingen we uit eten en was het al weer tijd om afscheid te nemen. Het was een super leuke week!

Het laatste maandje van dit avontuur is ingegaan en dat betekend dat ik dus al weer bijna naar huis ga. Deze zaterdag komt Oscar op bezoek en daar heb ik natuurlijk heeeeeel veel zin in, ik kan niet wachten <3